„Doskonalenie” Statutu…
Prace nad Statutem trwają… Powinny być to zmiany na lepsze, bo któż zajmowałby się tymi przeciwnymi… Ale czy aby na pewno „wyjdą nam na zdrowie”?
Niestety, okazuje się, że zamiast myśleć nad rozwiązaniem problemów zbyt małych/słabych hufców, które nie są w stanie wybrać przynajmniej 5-osobowej komendy – wolimy zapisać w Statucie skład minimum 3-osobowy. Więc o jakim ciągu wychowawczym w 70-osobowym hufcu my w ogóle mówimy?
Zamiast myśleć o zmienności na funkcji, rozwoju przez funkcje, stawianiu sobie wyzwań – lepiej znieść kadencyjność.
Zamiast szukać rozwiązań naszych problemów – lepiej po prostu dokonać paru zmian w Statucie, które cofają nas o lata świetlne jak to napisała Kasia Krawczyk na zjazdowym FB.
Można by odpowiedzieć, że przecież Statut musi być kompatybilny z organizacją, reagować na zmiany i potrzeby itd. Dobrze, szkoda tylko, że motywacje zmian wynikają z naszych bolączek, których nie staramy się rozwiązać przemyślaną, systemową pracą, a zapisami w dokumentach. Takie zaklinanie rzeczywistości.
Ba, mamy nawet problemy, żeby je – owe bolączki – nazwać.
Przepraszam za te wieczorne żale, oby jutrzejszy, a właściwie już dzisiejszy dzień przyniósł nam więcej powodów do radości i optymizmu…
Podobne artykuły
harcmistrzyni, przygodę w ZHP rozpoczęła jako zuchenka, w latach 2005-2007 zastępczyni Naczelnika ZHP, zakręcona strategicznie i w klimatach dot. rozwoju liczebnego, ewaluator, polonistka, logopeda, trener, dyrektor ds. rozwoju Instytutu Inicjatyw Pozarządowych.
Prywatnie, żona Tomka i mama Bartka oraz Melci;)
Kasiu,
co do limitowania kadencji to podpisuję się pod Twoją tezą rękoma i nogami :)
zaś co do 3-osobowej komendy hufca…
to tutaj, niestety, nasze wizje się rozchodzą. Moim zdaniem powinniśmy spłaszczać struktury maksymalnie. Byłem współautorem projektu statutu RNZHP. Dla mnie Hufce powinny mieć jako „władzę” jedynie 3 osobowe komendy. Żadnych sądów, komisji rewizyjnych itp. Hufiec to wspólnota drużyn, gromad, kręgów – minimalna struktura organizacyjna, to przejaw Ruchu.
Cyryl, sprowadzasz hufiec do roli szczepu, czyli wspólnoty paru drużyn. Inaczej to wyglada w miastach, inaczej w terenie. Ciągle „piszemy” regulacje pod swoje lokalne doswiadczenia. Zamiast kombinować, lepiej byłoby sie zastanowić nad takim przemodelowaniem struktur Związku, by odpowiadały dynamicznie specyfice środowisk, uwzgledniając zróznicowanie dużych miast, małych środowisk itp. Doswiadczeń mamy sporo – szczepy, gniazda, roty, związki drużyn, hufce, doswiadczenia irlandzkie, portugalskie – ale tak naprawdę NIKT z twórców projektów statutu nie zajął się drużyną jako centrum powstawania siły i skutecznosci Związku. Tak naprawdę to, co działo się wczoraj i w tzw przygotowaniach/dyskusji przedzjazdowej , to zabezpieczanie interesu grup kadry, która dawno już zapomniała jak się prowadzi druzynę. Zjazdem jestem zniesmaczony – czas nie na kosmetykę i patchworki z różnych „minionych” regulacji, a zbudowanie ZHP od podstaw, inaczej duża część tego Związku sobie pójdzie, i bedą mieli rację.
No właśnie, gdyby to był przejaw spłaszczania struktury, byłabym spokojniejsza. Ale wtedy róbmy to systematycznie na każdym szczeblu, odpowiednio definiując zadania itp.
Ciekawe jaka byłaby odpowiedź „standardowego” delegata na pytanie o motywacje takiej decyzji? Spłaszczanie struktury i skupienie energii, zasobów itd. na ruchu a nie organizacji? Czy – po prostu nie mamy ludzi, nie ma z kogo wybrać, za mało nas?
Obie to możliwości nie muszą się wykluczać – ale pokazują perspektywę.
Statut upadł, choć zdobył większośc głosów. Chyba kilku delegatów otrzeźwił zamach na kadencyjnośc :-)