Szczerze mówiąc nie do końca przemawia do mnie pomysł promowania siebie przy okazji tej akcji. Dla mnie powinno być to promowanie idei pokoju i braterstwa, a nie wyrywanie się jak osiołek ze „Shreka”: „Mnie wybierz! Ja wiem.”. Jakoś mam niesmak, gdy wiąże się bardzo ważny – przynajmniej dla mnie – symbol z autopromocją.

Z programem rzecz ma się tak, że do jego tworzenia w giece są dwie, może trzy osoby zajmujące się tym społecznie przez 5 dni w tygodniu po pracy. Siłą rzeczy wszystko jest „na wczoraj”. Poza tym, ile świeżych pomysłów mogą mieć trzy osoby. Dlatego propozycja, żeby to Piotr zajął się tematem w przyszłym roku, jest poważna i nie należy doszukiwać się w niej „drugiego dna”.

Moim zdaniem dobiega końca centralizm programowy organizacji. Znacznie lepiej wychodzą nam inicjatywy oddolne realizowane na zasadzie pospolitego ruszenia. Skoro tak, to jeśli jakaś grupa ludzi ma pomysł na propozycję programową odnośnie BŚP, to powinna z nim wyjść do ludzi. Wtedy BŚP odzyska świeżość, bo przecież pierwotnie miało właśnie spontaniczny charakter.

Ja do prac takiego zespołu chętnie się włączę.

Co do VIP-choroby, to cóż. Zgadzam się, że nie o to w tej idei chodzi i wcale tego nie broniłem. :P Znacznie bardziej harcerskie i chyba zgodne z ideą byłoby rozdawanie BŚP na ulicy przechodniom. Tak, żeby zapłonęło w każdym domu.

Bo chyba zupełnie inaczej rozumiemy tę ideę. Nie upieram się, że fotografowanie się z VIPami jest właśnie tym, o co chodzi. Niemniej promowanie się też niekoniecznie.

No chyba, że chodziło Ci, Piotrze, o to, by BŚP wykorzystać mocniej programowo. I tu chętnie się z Tobą zgodzę. Myślę, że jesteś właściwym człowiekiem do tego, by pokierować stroną programową BŚP w przyszłym roku. :) Chętnie zapoznam się z Twoją koncepcją gdzieś na początku września 2009 tak, by ująć ją w moim planie pracy.