1. Z czego żyje instruktor harcerski?
2. Kto jest jego zleceniodawcą?
3. Czy musi mu zależeć na ciągłości zamówień?
4. Czy instruktor służy Polsce, czy też efekty jego pracy się jej przysłużają?
5. Co jeśli instruktor jest z zawodu szewcem?
6. Czy celem istnienia, a nie działania organizacji, jest robienie czegoś dla Polski, czy pomaganie instruktorom w wychowaniu?
7. Jeśli wychowujemy dla Polski albo tym bardziej świata, to przed kim jest ta “obronność”?
8. Czy jeśli coś nie mieści się w ramce to nie można skombinować innej, większej, o innym kształcie?
9. Czy patriotyzm jest celem, czy środkiem?
10. Czy możemy się czegoś nauczyć od społeczności zbudowanej wokół hodowców kanarków?

Ilość tekstów nie przekształca się w ich jakość. Lepiej napisać mniej, a celnie, niż dużo i niedokładnie.

Z życzeniami powodzenia :)

Inaczej nigdy nie “oddamy harcerstwa dzieciom”. Bo ono dla nich zostało stworzone a nie dla Polski.

Nie, Michale. Napisałeś coś zupełnie innego (cytat powyżej). Uczciwie chyba jest powiedzieć choćby: “przejęzyczyłem się”, czy “źle się wyraziłem”, niż wciskać, że się twierdziło coś, czego się nie twierdziło i odwrotnie. To takie staroświeckie pojęcie jak godność, odwaga cywilna, honor…
I zwykły szacunek dla rozmówców. Po prostu, nikt nie lubi, gdy robi się z niego durnia.

Na razie.

My mamy wychowywać, to czemuś służy, ale TO jest nasza działka. Z tego wyszła cała dyskusja. Twierdziłem, że ZHP nie powinno zajmować się INNYMI sposobami na służenie Polsce, tak samo jak szewc powinien się trzymać robienia butów a nie np organizowania brygad samoobrony na podwórku. O to własnie chodziło, prościej nie mogę, więc kończę tę przydługą wymianę komentarzy.

Chłopaki, mam wrażenie, że gdyby nie LOŚCI to wy byście się strasznie w tym internecie nudzili :P Czekamy niecierpliwie na wasze artykuły! :)

Szewc nie robi butów po to, żeby robić buty, bo zalegałyby mu w magazynach. Szewc robi buty na konkretne zamówienie i konkretne zlecenie, które będą służyć do konkretnego celu. Jeśli to zignoruje, splajtuje.

Rafale:
Szewca nie interesuje, co odbiorca zrobi z jego butami, ale odpowiada za to, czy buty będą nosiły się zgodnie z przeznaczeniem dwa tygodnie, czy dwadzieścia lat. To nazywa się jakość. Chyba nie zaprzeczysz, że odpowiadamy za jakość naszego “produktu”, czyli za trwałość naszych efektów wychowawczych?

A zwłaszcza ze zdaniem z komentarza:

“…. uważam, że celem harcerstwa
powinno być wszechstronne wychowanie młodzieży,
tak jak to zapisano w naszym Statucie
i tak jak harcerstwo rozumiało swoje zadania
począwszy od lat trzydziestych ubiegłego wieku…”