Mam kilkoro znajomych z RPA. Niedawno rozmawiałem z jednym z nich właśnie o relacjach między ludnością białą, a czarną w jego kraju. On się tam urodził i przemieszkał ponad 20 lat. Miał dość i wyniósł się do Europy. Z jego punktu widzenia RPA jest bardzo dziwnym i niebezpiecznym krajem. On uważa, że jest tam podział terytorium. Ludność biała trzyma się wybrzeża, a ludność czarna trzyma się środka lądu. Wzajemne relacje są ograniczone. Oczywiście uważa, że rodowici mieszkańcy Afryki źle patrzą na białych i ich nienawidzą. Więc i on jako biały trzyma się z daleka od kłopotów i nie wchodzi rodowitym w drogę…

Można teraz oceniać, wydawać wyroki… Ale ten mój kolega się tam urodził i całe życie mieszkał w takim właśnie środowisku. Od dziecka spotykał się z nienawiścią ze strony rodowitych mieszkańców i w zasadzie nie wiedział czemu. Nie rozumiał i dalej nie rozumie. Nikt mu nigdy nie powiedział. Uczył się jakiejś historii, ale sami wiecie jak to jest z historią. Zapytajcie Polaków kto w 1939 roku zaatakował Polskę. Zapytajcie czy Polska kiedykolwiek zaatakowała inny kraj lub walczyła w niesłusznej wojnie. W historii każdego narodu pomija się niewygodne fakty…

Więc zamiast wydawać wyroki, zaangażujcie się. Pojedźcie, porozmawiajcie, poznajcie i pomóżcie się ludziom dogadać. Jak nie w Kongo, czy RPA, to gdzieś indziej. Ale coś zróbcie… Bo jak nie wy, to kto?

Ludzie w wielu afrykańskich krajach mogą liczyć tylko na siebie. Nikt im z zewnątrz nie pomaga. Zachodnie koncerny farmaceutyczne testują leki. Koncerny zbrojeniowe sprzedają broń. I tyle…

Jest jednak wiele organizacji, które tworzą szkoły, edukują, inwestują w ludzi tam. Myślicie, że warto?

Moze niesprawiedliwie oceniam, moze za mało znam przykładów dobrej i wymagającej słuzby, jedank mysle, ze trochę mało od siebie wymagamy..

Pozdrawiam
Ewa Gasiorowska

http://picasaweb.google.pl/ewagasiorowska/20080716_RPA_JohannesburgISoweto#

**
Tak na marginesie dyskusji o RPA, Burach, Anglikach, i historii sprzed 100 lat, nie mogę przestać myśleć o tym, co się dzieje dzisiaj w Kongo. To dzisiejsza Afryka, postkolonialna, niezaradna, biedna, straszna…
Wielka katastrofa humanitarna dzieje się tam dzisiaj.
W ciagu ostatnich 10 lat zginęło tam 5-6 mln ludzi.
Kobiety i dzieci gwałci się okrutnie i masowo, bo taka kobieta jest uważana za zhańbioną i jest odrzucana przez społeczność, więc i tak umrze, odrzucona.
Gwałty na dziewczynkach są codziennością, bo wierzy się, że gwałt na niewinnej dziewczynce leczy HIV.
10-letni chłopcy gwałcą 3 – letnie dzieci.
To dzieje się dzisiaj, teraz, w tej minucie.

We wszelkich dyskusjach o harcerskiej służbie jakos nie zauważyłam, ze trzeba zostawić świat po sobie – lepszym.
Zastanawiam się, jak to zmienić…
Co my – polscy harcerze, instruktorzy, możemy? Możemy, a chcieć – to móc!
Myślę sobie, że jesteśmy doskonali w znajomości początków harcerstwa, skautingu, w prześciganiu znajomości historii Szarych Szeregów… Oni mieli plan – na dzis, jutro i pojutrze…
**
Patrzac na organizacje skautek i skautów, potrafię znaleźć wiele przykładów służby na rzecz prawdziwych zmian, prawdziwego zmieniania świata…

A my? Dlaczego od dyskusji o Afryce sprzed 100 lat nie przejdziemy do strasznego dzisiaj?
Jak pełnimy swoją służbę dzisiaj?
Jak zmieniamy świat na lepszy?

Pozdrawiam smutno…
Ewa Gąsiorowska

Pewnie się odzywa we mnie sfrustrowana studentka-poszukiwaczka, która ślęczy od roku nad zagadnieniami z historii skautingu i nadal niewiele wie. Dlatego sorry, choć to nie znaczy, że wycofuję się z treści napisanej powyżej, ale formy żałuję. I dziękuję greegorskowi za komentarz.

1) tereny na których osiedlali się Burowie były wcześniej zamieszkałe nie przez Murzynów (Bantu), a przez ludy khoisańskie (Buszmenów i Hotentotów). Plemiona Bantu przybywały na południe Afryki z północy mniej więcej w tym samym czasie do Burowie. Afrykanerzy mogą się w jakimś stopniu uważać za rdzennych mieszkańców tych terenów, a w kazdym razie tak samo rdzennych jak Bantu (Zulusi, Xhosa i inni).
Ja nie żywię cienia pozytywnych emocji do Burów (ani do innych podobnych owianych legendą spraw, np. Południa z wojny secesyjnej). Natomiast rzeczywistość była dość złożona, w Namibii jest do dziś plemię Baster – mulackie, które powstało z związków burskich mężczyznz i czarnych kobiet, ci ludzie mówią po afrikaans i są wyznania ewangelicko-reformowanego.

2) Mit o szlachetnych Burach powstał w Polsce w czasie wojny burskiej
i w Polsce przyjmowano go z dobrymi intencjami. O tym że Burowie sami eksploatowlai ludność afryukańską po prostu nie wiedziano. Były książeczki dla młodzieży o “Dzielnych Burach”, były też o szlachentnych Irlandczykach stawiających czoła okupacji angielskiej. Generalnie były to tłumaczenia via Niemcy, Niemcom zależało na skompromitowaniu Imperium Brytyjskiego, a polska młodzież odczytywała te ksiązeczki jako uniwersalny przekaz o walce z zaborcami.

CYTAT – RAFAŁ: Brytyjczycy nie przyjechali do południowej Afryki tylko po to by ją podbić, a raczej po to by zabezpieczyć szlak żeglowny wokół Afryki przed Francuzami,
CYTAT – CZESŁAW: ?zabezpieczyć tzw. korytarz gdański?, ?zabezpieczyć ludność białoruską i ukraińską?. No tak, Tylko ?zabezpieczyć?

GS: Jedno i drugie. Czesiu, nie przypisuj brytyjskim gabinetowym politykom z 1815 roku sposobu myślenia Ribbentropa i Mołotowa. To jeszcze nie była propaganda totalitarna. Na początku XIX w. Brytyjczykom zależało naprawdę tylko na
kontroli szlaku żeglugowego wokół Afryki. Dlatego zajęli Przylądek (co skłoniło Burów do Wielkiego Treku). Na początku XX w. Brytyjczykom chodziło już tak jak Rafał napisał, o złoto i diamenty, ale też o pola i bydło też, a także o stworzenie jednego pasa kolonii od Kapsztadu po Kair (wizja Rhodesa).

CYTAT RAFAŁ: Obozy koncentracyjne nie miały na celu uśmiercać osób w nich osadzonych, a jedynie skoncentrować ludność pod kontrolą brytyjską.
CYTAT CZESŁAW: To dokładnie tak jak hitlerowskie obozy koncetracyjne i sowieckie gułagi. Jeśli transport np. Żydów przeznaczony był do wymordowania to nie był rejestrowany w KL tylko ?prosto do komór?.
Obozy koncentracyjne i gułagi zabijały głodem i chorobami.
?Jedynie?

Nie, Czesławie, nie masz racji. Obozy koncentracyjne hitlerowskie i sowieckie obozy pracy (gułagi) miały z założenia wyniszczyć ludzi tam skierowanych – ciężka pracą ponad siły, głodowym wyżywieniem, nieludzkim traktowaniem i egzekucjami. W przypadku gułagów było tak za czasów Dzierżyńskiego, Jeżowa i Jagody, bo potem za Berii raczej starano się by więźniowie żyli jak najdłużej. Tak czy owak obozy hitlerowskie (KL) i sowieckie były narzędziem planowej eksterminacji całych grup etnicznych i społecznych. Z założenia ci ludzie nie mieli już nigdy wyjść na wolność.
Do 1918 pojęcie obóz koncentracyjny miało zasadniczo zupełnie inne znaczenie. Pierwsze obozy koncentracyjne założyli Hiszpanie na Kubie, drugie Brytyjczycy w Południowej Afryce, trzecie Austriacy dla podejrzanych o “rusofilstwo” Łemków i Rusinów podczas I wojny. te obozy miały odizolować ludność cywilną od walczących oddziałów, by te ostatnie nie miały wsparcia. Ludzie w tych obozahc byli źle żywieni i przebywali w fatalnych warunkach, umierali z głodu i chorób, ale z założenia mieli wyjść na wolność po zakończeniu działań wojennych, co się zresztą stało. W tych obozach całe rodziny były razem. W polskiej prasie w latach 20-tych spotyka sie też termin “obóz koncentracyjny” w znaczeniu obóz jeniecki.

Jedna sprawa, moim zdaniem najważniejsza. Wbrew pozorom, mimo że może się to wydawać logiczne, Burowie nie znęcali się nad czarnymi mieszkańcami Afryki, jak to opisuje autor – z przekonania i od początku swego przybycia na tamte tereny. Bardzo długo w źródłach widać WSPÓŁPRACĘ z autochtonami. Bez niej Burowie by nie przetrwali! Co więcej – oni nawet wspólnie walczą z Brytyjczykami i (sic!) z innymi czarnymi. Późniejsi Afrykanerzy tym bardziej nie przyjechali do Płd. Afryki, by podbijać i ciemiężyć czarnych! Wszystko, o czym pisze autor rodzi się z czasem i ma swój kontekst (stosunek Polaków do Burów również). Nie mówiąc o tym, że który Bur, u którego pracowali czarni (a owszem – pracowali) był na targu w Cape???

Ja wiem – to pewnie bez sensu wypisywać tu takie rzeczy, ale, na Boga, uczmy się tej tolerancji i zacznijmy od podstaw – nie mierzmy innych naszą miarą! I zgadzam się w 100% – krzewienie mitów jest szkodliwe, ale zastępowanie ich innymi jest SZKODLIWSZE.