Bo ja na przykład zamiast włączania specjalności do programu wolałbym zlikwidować WP i przekształcić WS w Wydział Programowy. To tylko pozornie kosmetyka, bo właśnie to kogo do czego włączamy definiuje kto jest wobec kogo podległy.

Co do kwestii dostępu, to źle się wyraziłem, nieprecyzyjnie. Chodziło o to, że skuteczna, sprawna struktura powinna być maksymalnie płaska. Sytuacja naczelnik -> szef programu -> zastępca d.s. specjalności jest mniej funkcjonalna, niż naczelnik -> szefowie (specjalności i programu). Zdaję sobie przy tym sprawę z pewnej nieformalności kontaktów w ramach komend harcerskich, niemniej trzymając się zasady drogi służbowej sytuacja pierwsza (naczelnik -> szef programu -> zastępca d.s. specjalności) wydłuża tę drogę.
Ale to są dyskusje techniczne.

Zasadniczo – co przecież powiedziałem już na naszej zbiórce i pisałem w maju w „HaeRze” – zgadzam się z tobą, że program harcerski to są specjalności. Chodzi mi tylko o to, że by były „koniem pociągowym” programu, czyli dawały programowi napęd, a nie „wołem roboczym” służącym tuszowaniu braku koncepcji. Jeśli będzie opcja pierwsza, to jestem całkowicie za.

NB. czekam na zatwierdzenie propozycji programowej dotyczącej granicy. Kto daje następną?

Maćku, piszesz o tym, że „specjalności nie mogą być koniem pociągowym programu”. Ja pytam jednak – co to jest ten „program”? Wchodzę na stronę http://www.program.zhp.pl. Oglądam propozycje programowe:

- 90-lecie ZHP – historia
- W poszukiwaniu bieli i czerwieni – historia + upowszechnianie wiedzy o państwie
- zielone harcowanie – specjalność ekologiczna
- odznaka olimpijska WAGGGS – specjalność sportowa
- pomyśl o wodzie – specjalność ekologiczna

Spójrzmy na to co Sikor robi w drużynie:
- palimy ognicha, – specjalność puszczańska
- śpiewamy piosenki, – specjalność artystyczna
- budujemy szałasy, śpimy w lesie, – specjalność puszczańska
- pływamy na kanadyjkach – specjalność wodna
- służymy społeczeństwu współpracując ze środowiskiem działania. – tu za mało konkretów:)
- Chcemy tipi ? Mamy tipi. – specjalność puszczańska
- Chcemy deskę do windsurfingu ? Mamy deskę. – specjalność wodna
- A może chcemy pojeździć zimą na bojerze ? Dlaczego nie. – specjalność wodna
- Jak będziemy chcieli polatać balonem to też się da. – specjalność lotnicza.

Co nam z tego wszystkiego wychodzi? Otóż prawie cały atrakcyjny program ZHP to sa specjalności! Nie rozróżniajmy „specjalności” i „program”. Dla mnie na dziś program ZHP to specjalności (90%) + wychowanie historyczne (5%). I 5% jeszcze się gdzieś uchowa.

Więc jeśli mamy zajmować się programem ZHP na poziomie GK i chorągwi i dostarczać stamtąd programowego „mięsa” to dostarczajmy je przez specjalności. Bo moim zdaniem nic innego po prostu NIE MA, albo jest tego bardzo niewiele.

Co do dostępu do naczelników – argument mnie nie przekonuje. Ja o tym myślę systemowo, nie na chwilę obecną, kiedy Emilka spędza 4 popołudnia w GK, a Ty masz dostęp do Naczelników dzięki byciu szefem WS (choć ja z tym dostępem też nigdy nie miałem problemu:) ). Myślę raczej o tym jak zrobić atrakcyjny program ZHP. To nie Emilka powinna pisać propozycja programowe z zakresu każdej specjalności, tylko członkowie inspektoratów. I jeśli mnie pytasz czy HSR może to robić – moja odpowiedź brzmi „tak”. Deklaruję, że tak, nawet jest w szefostwie HSR osoba odpowiedzialna za ten obszar.

Tu nie chodzi o to gdzie będzie stało jedno czy drugie krzesło. Tu chodzi o to co powinno być programem ZHP. Moim zdaniem specjalności – ale nie tylko te na poziomie mistrzowskim. Magheru – mówisz, że przestawienie krzesła nic nie zmieni. Ale jeśli to krzesło (a w zasadzie kilkanaście krzeseł różnych specjalności) stoi w złym pokoju, to może warto jednak je przenieść? Czy wychodzimy z założenia, że to bez sensu, otwieramy chipsy i siadamy przed TV oglądając „Familiadę”?

Uważam, że przeniesienie/ zniesienie/ zniszczenie WS nic nie zmieni. Co do tej pory powstrzymywało jego instruktorów do opracowywania propozycji programowych na różnym poziomie specjalności? ( Jakoś mi ciężko uwierzyć, że wszystkie drużyny specjalnościowe są na tym samym poziomie zaawansowania). W ogóle WS wyobrażalam sobie jakoś inaczej… raczej jako właśnie konfederację niż jednolity twór.

W ogóle w arykule ciekawa sprawa, bo najpierw autor proponuje zmiany organizacyjne, a poprzez nie liczy na mentalne. Typowa praktyka w ZHP, niestety jak widać nieskuteczna.

W ogóle zastanawiam się dlaczego jest tyke szumu o to, czyje krzesło w którym pokoju będzie stało, kiedy to w terenie są główni odbiorcy Waszych działań. Co zmieni z punktu widzenia drużynowego taka zmiana organizacyjno-kosmetyczna?

Już kończąc, Mariuszu nie jesteś zgorzkniałym frustratem, tylko co najwyżej nieodpowiedzialnym i zgorzkniałym człowiekiem- wnioskując z jednego z komentarzy . Od frustracji wszelakiej i pesymizmu jestem JA :P

Na koniec chciałabym podziękować Druhom za dobrą rozrywkę w postaci czytania Waszych wzajemnych docinków- po ciężkim dniu jest ona jak spoźniony list z życzeniami urodzinowymi. :D

Mam też wątpliwości, czy zmiana strukturalna na górze przełoży się na pracę na dole. Drużynom „zielonym” bardziej, niż ruchy kadrowo-strukturalne potrzebne są narzędzia specjalnościowe do wykorzystania na zbiórkach „normalnych”. A te powinny powstać w inspektoratach. I nie ma zupełnie znaczenia, czy nad inspektoratami będzie kierownik Wydziału Programowego, czy Wydziału Specjalności (z zastrzeżeniem tego, co napisałem wcześniej odnośnie dostępu do Naczelnika).

Jeśli dobrze zrozumiałam zamysł Kuby, to nie chodzi o to, żeby „specjalności były traktowane jak wół roboczy programu”, tylko aby te pojęcia stały się sobie bardzo bliskie, niemal tożsame, aby specjalności były podstawą programu. I że tylko na plus wyjdzie połączenie wydziałów, ponieważ pozwoli włączyć specjalności mocniej w pracę „zielonych” drużyn. W tym kontekście podtrzymywanie odrębności i odcinanie się kierują nas w przeciwną stronę, powiedzmy „niszową”. Do uwag o strukturze i zarządzaniu nie będę odnosić się, bo się po prostu na tym nie znam :)