Natomiast Niemcy czescy, nazywający sami siebie sudeckimi. Byli homogeniczną społecznością, ostro oddzielającą się od Czechów. Od 1871 czuli się sfrustrowani tym, że nie są obywatelami II Rzeszy, a „zgniłej” wielonarodowościowej monarchii habsburskiej, a od 1918 Czechosłowacji. Czechów nienawidzili i pogardzali. Bardzo mocno dali się uwieść ideologii volkistowskiej („Krew i Ziemia”) już na przełomie XIX i XX w. Ziemie czeskie uważali za swoje i chcieli je uczynić czysto niemieckimi. W o wiele większym stopniu, praktycznie w 99% poparli hitlerowską Sudetendeutschepartei (partię Heinleina). Niemiecki rasizm i nazizm zrodził się właśnie na pograniczu niemiecko-czeskim, w Wiedniu i Linzu. Sam Hitler ukształtował się w tej atmosferze, był równie zajadłym czechofobem jak antysemitą.

Polecam książki Jerzego W. Borejszy „Śmieszne sto milionów Słowian…” oraz Piotra M. Majewskiego „Niemcy Sudeccy. Dzieje pewnego nacjonalizmu”.

Wątpię czy zajęcie Zaolzia miało jakieś znaczące konsekwencję dla przebiegu obrony Polski we wrześniu 1939, ale być może tak. Jest natomiast przykład któy lepiej oddaje tego rodzaju dylematy.
Wiosną 1939 polski wywiad przeprowadził akcję „Łom” – dywersyjno-sabotażowe działania na Ukrainie Karpackiej (wówczas autonomicznej w ramach Czecho-Słowacji). Polscy agenci dokonywali morderstw, niszczyli mosty i linie telegraficzne itd. Wszystko po to, by wywołać wrażenie że Ukraińcy Zakarpaccy sami nie potrafią się rządzić, kraina jest ogniskiem destabilizacji, i jedynym wyjściem jest węgierska okupacja – bo Polska bardzo chciała mieć wspólną granicę z Węgrami. I rzeczywiście, w marcu 1939 Węgry dokonały inwazji na Ukrainę Karpacką, przy okazji dopuszczając się wielu zbrodni (rozstrzeliwania itd.)
Oczywiście moralna ocena akcji „Łom” musi być jednoznacznie negatywna – i jest to chyba znacznie większa plama na polskiej historii niż zajęcie Zaolzia. Przestępcza ingerencja w życie sąsiedniego państwa, sianie w nim terroru, pomoc w agresji. Ale… niepodległa Karpatoukraina byłaby państewkiem proniemieckim tak jak Słowacja księdza Tiso. Gdybyśmy nie mieli przyjaznej wspólnej granicy z Węgrami we wrześniu 1939, front byłby dłuższy o ponad 100 km, Lwów byłby zagrożony już w pierwszych dniach wojny, niemożliwa byłaby ewakuacja na „przedmoście rumuńskie”, być może nawet rządowi nie udałoby się wyjechać, a to dałoby argument, że państwo polskie nie istnieje. Nie mówiąc już o ewakuacji 100 000 Polaków w tym 35 000 żołnierzy na przyjazne Węgry…
No cóż, należy cieszyć się tym, że żyjemy dziś jednak w lepszej Europie niż 60 lat temu.

To nie tak, że „ręka w rękę z Hitlerem”. To tak, że Hitler zajął o kilkadziesiąt kilometrów kwadratowych mniej w 1938 roku. Rok później Wehrmacht miał do przejścia kilka kilometrów więcej.
Co to zmieniło? Tyle, że Wojsko Polskie miało kilka godzin więcej na reakcję i – w tym przypadku – odwrót.

Co do sypania datami, to sięganie do Bolesława Chrobrego jest bez sensu, natomiast wspomnienie o zdradzie Czechów w 1920 roku jest jak najbardziej na miejscu. W roku 1938 roku Zaolzie zajmowali Polacy, którzy w 1920 byli przypalani nad ogniskiem przez Czechów, jak pradziadek mojej żony. Nie dziwi, że brali odwet. Można to krytykować, ale warto wiedzieć, skąd się to wzięło.
Zauważcie, że niemiecka V kolumna nigdzie w Polsce nie uzyskała takiego poparcia mniejszości niemieckiej, jak w Czechach. Wielu polskich Niemców w czasie wojny stanęło po stronie polskiej. W 303 dywizjonie latał nawet jeden Messerschmidt i nie był samolotem :)
Natomiast czescy Niemcy gremialnie poparli Hitlera. Czemu?

Sprawa jest trudna i pewnie nigdy nie dojdziemy w tej kwestii do całkiem obiektywnych opinii.

Co nie zmienia, że puenta Rafała jest całkowicie prawdziwa.

A może zmień swój artykuł i dodaj do niego (na poczatku, w tej samej ilości) suche fakty z 1918/1919.
A ocenę zostaw czytelnikom.

„pamiętajmy, ale nie w zapamiętaniu”