Po pierwsze „bylejakoś…byle dużo”. Ciągle tylko tendencja spadkowa i niszowość… Na razie tendencja jest taka, że utrzymujemy pod respiratorem wiele środowisk, które powinny zniknąć. Postawić na efekty, a nie na liczebność i autopromocję. Tylko w zdrowych środowiskach można przygotować „liderów” takich, jakich potrzebujemy. I niech ta ORGANIZACJA liczy sobie 1,5 tysiąca osób. Scouting polski zaczynał od zera.

Po wtóre, przeliczyłam na ilu „kursach liderskich” byłam. I z ZHP i ogólnie. To ciekawe, że u nas mówi się o „liderze idealnym”, gdzie zawsze na kartce mniejszej lub większej wypisuje się cechy. Widziałam różne kartki i różne grupy. W istocie jednak nie różniące się zbytnio od siebie… Tylko, że my uczymy jaki jest lider idealny, a nie jak się stać liderem idealnym. Hasło „praca nad sobą” niewiele pomaga.

Zadaniem instruktora jest wychwycić wszystkie talenty i słabe strony podopiecznego. Każdy z nas rodzi się z pewnym zasobem i potencjałem. Jednak nigdy nie ma się gotowego produktu jakim jest przywódca. Dopóki nie pomoże się właściwie rozwinąć PREDYSPOZYCJI. A co najważniejsze nie tylko przecież zależy nam na osobach, które w piaskownicy rządzą wymachująć łopatką, ale na odpowiedzialnych i mądrych inspiratorów, odkrywców.. predyspozycji.

Każdy potencjał ludzki jest naszym kapitałem. I tylko to, czy potrafimy i w jakim zakresie oraz jak długo z niego skorzystać świadczy o naszych umiejętnościach przywódczych. Kiepsko świadczy.

Maxen – Twój komentarz jest dla mnie zupełnie niezrozumiały. Mało kto może stać się liderem – jest to taki zestaw cech i uwarunkowań, który ma się wrodzony. Płynie z tego wniosek, że w szeregach Związku jest zapewne cała masa młodych liderów, którzy mają po kilka/kilkanaście lat i niedługo byliby w stanie podjąć się odpowiedzialnych zadań. Warto zadać sobie więc kilka pytań.
Czy oferujemy młodym ludziom możliwość odkrycia swoich zdolności? Czy w hufcach jest ktoś kto obserwuje 15 latków i typuje kandydatów do funkcji drużynowego? Czy w drużynach zastępowymi są naturalni przywódcy, czy ci posiadający największą wiedzę, najgrzeczniejsi, najstarsi (wiekiem, stopniem, etc.)? Czy dajemy szansę działania młodym liderom? Czy wspieramy w jakikolwiek sposób harcerzy zainteresowanym wstąpieniem na instruktorską ścieżkę? Czy przygotowując nabór do drużyny myślimy o zachęceniu jak największej liczby dzieci (a później jakoś to będzie), czy wyłapujemy liderów i powierzamy im zadanie stworzenia zespołu?

Dla mnie te pytania są retoryczne, ale warto zastanowić się nad każdym z nich i dokładnie sprawdzić dlaczego dzieje się tak a nie inaczej. Może błąd leży już w metodzie, bo nie podkreśla ona roli przykładu osobistego i wagi kierowania życiem organizacji przez liderów?

Mamy ogromny potencjał, mamy masę młodych liderów, w których dopiero wykluwają się zdolności przywódcze. I mamy szansę dać im się rozwinąć, stworzyć możliwości do działania na rzecz ZHP. Musimy tylko wszyscy zrozumieć, że z tej szansy trzeba zacząć korzystać od teraz…

Tylko co należy zrobić aby zhp było organizacją atrakcyjną dla liderów?

Tu się zaczynają właśnie schody. Wydaje mi się Olu, że to głównie przez problemy i bariery na które natrafiamy w zhp mamy właśnie taką tendencję spadkową liderów. Z drugiej strony lider powinien umieć dogadać się z każdym, a wszelkie problemy wpisane są w jego plan codzienny. Co jednak się dzieje gdy na stanowiskach odpowiedzialnych w Naszej Organizacji często zasiadają ludzie nie kompetentni, nie profesjonalnie podchodzący do projektów. Lider z reguły w tedy podejmuje walkę próbuje coś zdziałać zmienić często jednak tak zakorzenione w wielu niekompetentnych instruktorach błędne podejście wygrywa ! I co robi wtedy Lider ? rezygnuje, odchodzi, szuka nowej lepszej organizacji bądź ludzi którzy docenią jego pracę. Pozostają więc „niekompetentni instruktorzy”, którzy wybierani są znowu na odpowiedzialne funkcję. Z reguły boją się wymagających projektów, ambitnych planów, reform itd, itp – bo tak jest łatwiej, prościej, realizują tylko te cele, które przyniosą im korzyści. Koło się zamyka. A wina moim zdaniem leży PRZEDE WSZYSTKIM w systemie kształcenia. Szkoleń jest mało, a takich profesjonalnych dla Liderów jak kot napłakał. Jeżeli chcemy być organizacją z prawdziwego zdarzenia, atrakcyjną dla młodzieży, nowoczesną, z zapleczem dobrze wyszkolonych liderów potrzebna jest reforma, która będzie dotyczyła wszystkich aspektów pracy w zhp. Zaczynając od programu, przez kształcenie a kończąc na wizerunku. Jeśli będziemy mieli atrakcyjny program ludzie zrozumieją że warto pracować dla tej organizacji, nim się obejrzymy wizerunek Naszej organizacji będzie na tyle pozytywny, że liderzy sami napłyną.